lotnie .pl - LOTNIARSTWO w POLSCE - Za południową granicą

W dniach 23-25.09.2010 odbyła się kolejna cześć szkolenia. Na początku należy nadmienić, że niestety nasza ekipa szkoleniowa troszkę się rozbiła. Ze starej drużyny przybyły z przyczyn losowych tylko 2 osoby zamiast 4 – szkoda, ale Ivan i Pavel twierdzą, że da się to nadrobić. Natomiast powitaliśmy nowego uczestnika – Adama.
W pierwszym dniu rozpoczęliśmy szkolenie z marszu po przyjechaniu na miejsce. Przypomnienie podstawowych zasad, trzymania lotni itp. Tak, żeby każdy miał możliwość odświeżenia sobie tego, co zapamiętał z poprzedniej części. Wiatr wiał silniejszy niż wcześniej (w okolicach 4m/s), czasami silniej – nowe doświadczenie. Miejsce ćwiczeń niedaleko Stranika – można powiedzieć, że u jego podnóża. Lotnia: ZK1B. Wykonaliśmy niewiele lotów, gdyż dość późno przybyliśmy. Nasz nowy kolega Adam też ćwiczył i nawet udało mu się parę startów, ale tu wolałbym żeby sam opisał swoje doświadczenia.
Wszystko szło pięknie i nawet czuliśmy się dosyć pewnie do momentu, gdy Maciek próbując wystartować, najprawdopodobniej miał zły kąt natarcia lotni (odchyliła się do tyłu). Silny podmuch zabrał go do góry z miejsca, w którym stał i przewrócił przez prawe skrzydło. Maciek nie ucierpiał, natomiast kil lotni został złamany. Po całym zajściu jeszcze chwilę polataliśmy i koniec.
Drugiego i trzeciego dnia pojechaliśmy na pole treningowe Rajec. Wiatr robił nas w balona aż miło i czasami wyczekiwanie trwało 30min. Parę krótkich lotów na ZK1B w nowych uprzężach w pozycji leżącej i przesiadka na nowe skrzydło typu Delta (Polaris). Strach jak cholera (przynajmniej u mnie). ZK1B to wielki balon/ spadochron. Natomiast Polaris to dla mnie lotnia pełną gębą. Wyraźny profil skrzydła, napięta już przez samą konstrukcję. Krótsza, sztywniejsza i szybciej reaguje. Najpierw nastąpiła demonstracja lotni, lotu, omówienie zagrożeń (ta lotnia wybacza dużo mniej błędów), prędkości, sterowania itp. Mój pierwszy lot (kilo w gaciach) okazał się nienajgorszy. Problemy z lądowaniem, ale jakoś poszło. W kolejnych lotach było już lepiej. Starałem wczuć się w lotnię i w szybkość reakcji na wydawane jej komendy. Różnica, jak się spodziewałem, ogromna. Lotnia szybka, dużo żwawiej reaguje. Delikatna w sterowaniu. W porównaniu do ZK1B, reakcja na np. skręcanie jest błyskawiczna. Jak dla mnie, całkowicie nowy sposób lądowania. Trzeba dużo więcej perfekcji i doświadczenia, żeby dobrze wyszło. Na tym też fragmencie skupiłem się później. Jak dla mnie start dużo prostszy i mniej meczący. Lotnia przecina powietrze.

Maciek natomiast miał troszkę problemów ze startem. Nie wyczuwał, że lotnia już leci. Ostatecznie jednak i on przebił się przez ten problem. Tak samo jak ja, ćwiczył obycie się ze sterowaniem i lądowaniem. Nie obyło się bez wygiętych sterownic – szybko daje się je wyprostować. Dodam jeszcze, że ostatecznie ćwiczyliśmy głównie w pozycji, w której podchodzi się do lądowania, czyli stojącej, oraz zmianę ustawienia rąk. Adam dalej kontynuował naukę. Dnia trzeciego widać było znaczny postęp. Udawało mu się wykonać krótkie, równe loty. Pobyt jak zwykle zakończony miłą kolacją w knajpie.

Dziewiątego następnego miesiąca (09.10.2010) planowany był 3 ETAP – tygodniowy wyjazd szkoleniowy do Włoch na krater wulkanu niedaleko Rzymu (Casteluccio Nordica). Tam – dokończenie kursu lotami na żaglu. A jako ukoronowanie całości: oczywiście po powrocie lot ze Stranika.
Ostatecznie jednak, ponieważ 3 osoby z początkowego składu zrezygnowały z opcji wyjazdu do Castellucio, kolejny Etap odbył się również na Słowacji, – tym razem w okolicach Novego Mesta nad Vahou.

Aby doda� komentarz zaloguj si�. Je�li nie masz konta, za�� je sobie.
Tylko zarejestrowani u�ytkownicy mog� pisa� komentarze.

Losowa fotografia

Temporary name, please change.

Ruslan Bushchak

17 May, 2012 3:21am